obraz reliefowy · 2014

Możliwości

Pięć intensywnie barwnych pąków tworzy naprzemienny zygzak pośród gęstej tkanki ciemnych, organicznych form. Ich zamknięcie nie oznacza końca, lecz skupienie przyszłych kształtów — każdy może rozwinąć się inaczej. „Możliwości” nie wskazują jednej drogi, lecz przywracają wielość tam, gdzie wcześniej można było widzieć tylko zamknięcie.

Rok
2014
Rodzaj
obraz reliefowy
Materiał i technika
papier, płótno; quilling
Wymiary
wysokość: 60 cm; szerokość: 20 cm
Frontalny widok wąskiego, pionowego obrazu reliefowego. Pięć dużych, owalnych pąków tworzy biegnący przez całą wysokość zygzak: żółty znajduje się u góry po prawej stronie, pomarańczowy niżej po lewej, czerwony w środkowej części po prawej, błękitny poniżej po lewej, a fioletowy przy dolnej krawędzi ponownie po prawej. Każdy pąk otacza ciemna obwiednia, a jego wnętrze wypełniają ciasno zwinięte paski papieru, rozchodzące się wachlarzowo i skręcające ku środkowi. Pomiędzy pąkami oraz po przeciwnych stronach ich przesunięć wyrasta gęsta tkanka ciemnych form przypominających liście, pędy i płomienie. Białe płótno pozostaje widoczne w wąskich prześwitach.
„Możliwości”, widok frontalny. Fot. Mariusz Pacholak.

O pracy

Tworząc „Możliwości”, interesował mnie moment odzyskiwania wielości — chwila, w której to, co wydawało się zamknięciem, ujawnia więcej niż jeden dalszy ciąg. Nie pokazuję gotowego wyjścia ani obietnicy określonego rezultatu. Przyszłość pozostaje nierozstrzygnięta, a przez to rzeczywiście otwarta.

Pięć pąków nadaje tej otwartości konkretną formę. Każdy skupia w sobie inną barwę i inną możliwość rozwinięcia, ale żaden nie zostaje wskazany jako właściwy, najważniejszy czy ostateczny. Nie tworzą kolejnych etapów ani zamkniętego kodu. Współistnieją jako różne kierunki, które mogą dopiero przybrać własny kształt.

Ciemne, organiczne formy oplatają pąki i tworzą środowisko ich wzrostu. Zależało mi, aby obraz był intensywnie kolorowy, dekoracyjny i pobudzający. Dekoracyjność nie jest tu dodatkiem do znaczenia: sprawia, że możliwość można odczuć jako coś żywego, atrakcyjnego i wartego podjęcia.

Ogląd reliefu

Dwa przeciwległe ujęcia pokazują naprzemienny rytm pąków oraz profil papierowych form.

Ukośny widok całego obrazu ustawionego na drewnianej sztaludze, na tle jasnej ściany. Pięć barwnych pąków nie tworzy prostej kolumny, lecz naprzemiennie zbliża się do prawej i lewej krawędzi płótna: żółty, czerwony i fioletowy są przesunięte w prawo, a pomarańczowy i błękitny w lewo. Pomiędzy nimi ciemne formy rozrastają się raz po jednej, raz po drugiej stronie kompozycji. Perspektywa ujawnia, że pąki i oplatająca je tkanka wyraźnie wystają przed płótno. Zwinięte paski papieru tworzą wypukłe grzbiety, zagłębienia i nieregularne krawędzie, podkreślone przez boczne światło i delikatne cienie.

Zdjęcie

„Możliwości” na sztaludze, widok ukośny. Fot. Mariusz Pacholak.
Obraz oglądany ukośnie z przeciwnej strony, ustawiony pionowo na drewnianej sztaludze. Pąki tworzą naprzemienny układ: żółty u góry wychyla się w prawo, pomarańczowy w lewo, czerwony ponownie w prawo, błękitny w lewo, a dolny fioletowy w prawo. Ich przesunięcia nadają kompozycji zygzakowaty rytm, któremu odpowiadają ciemne formy liściaste wypełniające przestrzenie po przeciwnych stronach. Zmiana perspektywy odsłania drugi bok płótna oraz przestrzenny profil reliefu. Papierowe pasma nachodzą na siebie, zwijają się do wnętrza pąków i rozchodzą ku ich obwiedniom, rzucając cienie o różnej głębokości.

Zdjęcie

„Możliwości” na sztaludze, widok ukośny z przeciwnego kierunku. Fot. Mariusz Pacholak.

Materiał i detal

Zbliżenie odsłania zwinięcia, warstwowość i przejścia pomiędzy barwnymi pąkami a ciemnym polem wzrostu.

Bliski, ukośny detal górnej i środkowej części reliefu. Żółty pąk zajmuje górną prawą stronę kadru, pomarańczowy przesuwa się niżej w lewo, czerwony ponownie w prawo, a przy dolnej lewej krawędzi pojawia się fragment pąka błękitnego. Naprzemienne położenie form jest widoczne również w zbliżeniu. Ich wnętrza budują ciasno zwinięte paski papieru, układające się w wydłużone krople, spirale i wachlarzowe szeregi zamknięte ciemnymi obwiedniami. Pomiędzy pąkami splatają się ciemne formy liściaste. Perspektywa pokazuje grubość papierowych krawędzi, odstępy pomiędzy zwojami oraz cienie powstające tam, gdzie relief unosi się nad płótnem.

Zdjęcie

Detal „Możliwości” — papierowa konstrukcja pąków i otaczających je form. Fot. Mariusz Pacholak.

Historia wystawiennicza

Dialogue Beyond Sight: Dialogue

Gallery@OXO, Oxo Tower Wharf w Londynie, 13–17 lipca 2016 roku.

Na ciemnym drewnianym stole rozłożono materiały związane z londyńską wystawą „Dialogue Beyond Sight: Dialogue”: płócienną torbę z nazwą wydarzenia, drukowany przewodnik, ulotki, kartki oraz niebieski kubek. Po prawej leży otwarty kalendarz na 2017 rok, pokazujący kartę miesiąca sierpnia. Na jego uniesionej części widnieje niewielka reprodukcja „Możliwości”: pięć kolorowych pąków połączonych ciemnymi, organicznymi formami. Obok umieszczono swobodny, odręczny napis z plamami pomarańczowej i brązowej farby. Fotografia dokumentuje wykorzystanie motywu pracy w materiałach towarzyszących wystawie.

Zdjęcie

Materiały towarzyszące wystawie „Dialogue Beyond Sight: Dialogue” w Londynie; na kalendarzu na 2017 rok wykorzystano motyw „Możliwości”. Fot. Andrew.